Skip to content

Izolowany hipogonadyzm rodzinny hiponitotropowy i mutacja GNRH1 cd

2 miesiące ago

498 words

Wyjściowe pulsacyjne wydzielanie hormonu luteinizującego oceniano przez noc w 10-minutowych odstępach przez 6 godzin w Temacie II-4. Miała nieuleczalne wydzielanie hormonu luteinizującego, ale impulsy hormonu luteinizującego, występujące synchronicznie z bolusami GnRH, wykryto w 13 dniu pulsacyjnego podawania GnRH (Figura 1B). Pulsacyjne podawanie GnRH prowadziło również do zwiększenia poziomu krążącego estradiolu i inhibiny B oraz do rekrutacji pojedynczego dominującego pęcherzyka 14 mm obserwowanego w ultrasonografii. Oba badania pulsacyjne zostały przeprowadzone za pisemną świadomą zgodą pacjenta, zgodnie z postanowieniami Deklaracji Helsińskiej i po zatwierdzeniu przez lokalny komitet etyczny. Brat nie dotknięty chorobą (przedmiot II-2) miał normalny rozwój płciowy, podobnie jak nienaruszona siostra (przedmiot II-3), która również miała spontaniczne regularne miesiączki. U matki (Temat I-2) pojawienie się pierwszej miesiączki wystąpiło w wieku 13 lat; zgłosiła spontaniczne regularne miesiączki, samodzielne poczęcie i normalne ciąże. Ojciec (podmiot I-1) poinformował, że miał normalny rozwój płciowy. Wszyscy czterej nienarażeni członkowie rodziny mieli normalny węch na olfaktometrii, a także normalny poziom hormonów płciowych i gonadotropin (Tabela 1).
Metody
Testy hormonalne
Mierzono poziomy hormonu luteinizującego, hormonu folikulotropowego i inhibiny B oraz poziomy testosteronu i estradiolu w osoczu, stosując test immuno-matadiometryczny, test immunoenzymatyczny lub test radioimmunologiczny, jak opisano poprzednio.21,22 Poziomy prolaktyny określono zgodnie z opisem w Tabela 1.
Analiza DNA
Wszyscy badani przypadków i osoby kontrolowane wyrazili pisemną zgodę na analizę genetyczną, która została zatwierdzona przez lokalne komitety etyczne w szpitalach w Cluj-Napoca w Rumunii i Le Kremlin-Bic.tre we Francji. Genomowy DNA wyizolowano z białych komórek. Sekwencjonowaliśmy regiony kodujące gen receptora GnRH typu (GNRHR1), GPR54, gen supresora przerzutowego KiSS-1 (KISS1) i FGFR1 z próbek uzyskanych od pacjentów, jak opisano wcześniej, z niewielkimi modyfikacjami.5, 7,9,10,23 Sekwencjonowaliśmy również regiony kodujące genu 2 hormonu uwalniającego gonadotropiny (GNRH2), aby wykluczyć udział tego genu w fenotypie (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny z pełnym tekstem tego artykułu na). Bezpośrednie sekwencjonowanie genomowe kodujących egzonów i połączeń intron-ekson GNRH1 przeprowadzono zgodnie z opisem w Dodatkowym Dodatku. Tak wykryta mutacja została potwierdzona niezależnie w drugim teście z reakcją łańcuchową polimerazy (PCR). Przeanalizowaliśmy również 445 osób z grupy kontrolnej, w tym 100 niepowiązanych białych osobników eugonadalnych, 145 niespokrewnionych białych osób ze sporadycznym IHN z normy i 200 białych osobników z eugonady, którzy byli przodkami dopasowanymi do rodziny przypadków (tj. Pochodzenia rumuńskiego z rodzinnej wioski) . We wszystkich członkach rodziny analizowano 11 powtórzeń tandemowych o zmiennej liczbie w celu oszacowania wielkości segmentu homozygotycznego wokół locus mutacji (patrz sekcja Metody w dodatkowym dodatku).
Analiza in vitro mutacji GNRH1
Mutantowy konstrukt ekspresyjny c.18-19insA GnRH1 wytworzono przez PCR z ludzkim GnRH1, wariantem transkrypcji wklonowanym do wektora ekspresyjnego pCMV6-XL5 (SC300137, OriGene) i zestawu do mutagenezy ukierunkowanej na miejsce fuzji (Finnzymes Oy, Finlandia) zgodnie ze wskazówkami producenta (patrz Dodatek Uzupełniający)
[więcej w: srebro lokacyjne, olejek arganowy, laserowe obkurczanie pochwy ]

Powiązane tematy z artykułem: laserowe obkurczanie pochwy olejek arganowy srebro lokacyjne